Χάρης Ζαγουρής: «Μετά από 25 χρόνια διοίκησης, η Λαυρεωτική χρειάζεται μια τολμηρή νέα αρχή
Έχουν περάσει περίπου είκοσι μήνες από την ανεξαρτητοποίησή σας και βέβαια ακολούθησε η ίδρυση της παράταξης Δήμος για Όλους. Αν γυρίζατε τον χρόνο πίσω, θα παίρνατε ξανά την ίδια απόφαση;
Αναμφίβολα. Και μάλιστα σήμερα είμαι ακόμη πιο βέβαιος ότι ήταν η σωστή επιλογή. Δεν ήταν μια απόφαση που ελήφθη μέσα σε μια στιγμή έντασης ούτε αποτέλεσμα προσωπικής διαφωνίας. Έφυγα από μια παράταξη που είχε πάψει να ακούει, εφαρμόζοντας ακατανόητες μεθοδεύσεις σε πάρα πολλά ζητήματα με σημαντικότερο το ζήτημα των απορριμμάτων που απασχολεί έντονα την Κερατέα.
Η ανεξαρτητοποίησή μου ήταν μια συνειδητή επιλογή να μη συμβιβαστώ με μια αντίληψη διοίκησης που, κατά την άποψή μου, είχε πλέον εξαντλήσει τα όριά της.
Σήμερα η συζήτηση δεν αφορά ούτε εμένα ούτε την προσωπική μου διαδρομή. Αφορά το μέλλον της Λαυρεωτικής. Οι δημότες καλούνται να απαντήσουν σε ένα πολύ απλό αλλά κρίσιμο ερώτημα: μπορεί ένα μοντέλο διοίκησης που συμπληρώνει πλέον 25 συνεχόμενα χρόνια να εκφράσει και τις ανάγκες του μέλλοντος;
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν θα αλλάξει ο επικεφαλής του Δήμου είναι αν ένα μοντέλο διοίκησης 25 ετών μπορεί να οδηγήσει τη Λαυρεωτική στα επόμενα 25 χρόνια.
Που εστιάζετε την κριτική σας στη σημερινή δημοτική αρχή;
Μετά από 25 χρόνια συνεχούς διοίκησης, δεν πιστεύω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ένα συγκεκριμένο έργο ή μια μεμονωμένη απόφαση. Το βασικό πρόβλημα είναι ότι έχει χαθεί η δημιουργική δυναμική που χρειάζεται ένας σύγχρονος Δήμος.
Έχω την αίσθηση ότι η διοίκηση του Δήμου αντιμετωπίζεται πλέον ως αγγαρεία, ως υποχρέωση που πρέπει να διεκπεραιωθεί μέχρι το τέλος της ημέρας. Φαίνεται στην ταχύτητα των αποφάσεων, στη διαχείριση της καθημερινότητας, στην αντιμετώπιση των πολιτών και στη διαχείριση των κρίσιμων ζητημάτων του Δήμου μας. Λείπει το αναπτυξιακό σχέδιο, περισσεύει η αναπαραγωγή της εξουσίας μέσα από εξυπηρετήσεις.
Ποια είναι τα μηνύματα που λαμβάνετε καθημερινά από τους πολίτες; Υπάρχει πραγματικά αίτημα αλλαγής ή πρόκειται κυρίως για μια πολιτική συζήτηση που αφορά τους αυτοδιοικητικούς κύκλους;
Τα μηνύματα που λαμβάνω είναι πολύ πιο βαθιά από μια απλή πολιτική δυσαρέσκεια. Δεν συναντώ πολίτες που μου λένε απλώς ότι θέλουν να αλλάξει ο δήμαρχος. Συναντώ πολίτες που αισθάνονται ότι ο Δήμος έχει σταματήσει να εξελίσσεται και ότι η Λαυρεωτική δεν αξιοποιεί τις τεράστιες δυνατότητές της.
Στην Κερατέα η κουβέντα είναι πιο πρακτική. Οι πολίτες βλέπουν την πόλη να ερημώνει και μιλούν για την καθημερινότητά τους. Για την ανάπλαση, που έγινε χωρίς να ρωτηθούν, σχετικά με την κεντρική Λεωφόρο Αθηνών – Σουνίου που στενεύει αναίτια και αχρείαστα. Για χρόνια ζητήματα που μένουν ανοιχτά, επειδή κανείς δεν τα πήρε ποτέ πάνω του. Και για κάτι ακόμη που το ακούω συνέχεια σε όλες τις συζητήσεις μου πως η πόλη οφείλει να κρατήσει τον χαρακτήρα της. Έφυγαν τραπεζικά καταστήματα, έφυγαν δημόσιες υπηρεσίες, και ο Δήμος δεν διεκδίκησε τίποτα.
Στους οικισμούς η συζήτηση είναι ακόμη πιο προβληματική. Όλοι οι οικισμοί νιώθουν την πλήρη εγκατάλειψη, εγκαταλελειμμένοι δρόμοι, ανεπαρκής φωτισμός, αδέσποτα, αναξιοποίητοι κοινόχρηστοι χώροι, σκουπίδια παντού.
Στο Λαύριο με ρωτούν τι κάνουμε επιτέλους με τον τόπο μας. Πως θα αντέξει η τοπική αγορά και τι θα γίνει με την αξιοποίηση στο λιμάνι.
Υπάρχει όμως και εκεί ένα ανοιχτό ζήτημα. Η ανάπλαση στο Λαύριο, έτσι όπως γίνεται, στερεί από την πόλη θέσεις στάθμευσης που τις χρειάζεται όσο ποτέ. Χρηματοδοτήθηκε από το Ταμείο Ανάκαμψης, πάνω σε μελέτη που δεν απαντά στις πραγματικές ανάγκες του τόπου. Το Ταμείο Ανάκαμψης δεν ξανάρχεται. Ας ελπίσουμε η ευκαιρία να μην πάει χαμένη.
Στον Άγιο Κωνσταντίνο ζητούν το αυτονόητο. Να αντιμετωπίζονται ως ισότιμο κομμάτι του Δήμου και όχι ως παράρτημα. Δεν έχει γίνει τίποτα απολύτως τα τελευταία χρόνια.
Οι προτεραιότητες διαφέρουν, το συμπέρασμα είναι κοινό. Ο κόσμος πιστεύει ότι η Λαυρεωτική μπορεί να πετύχει πολύ περισσότερα και δεν δέχεται ότι η δουλειά ενός Δήμου εξαντλείται στη διαχείριση της καθημερινότητας. Ζητούν σχέδιο, διαφάνεια και μια δημοτική αρχή που εμπνέει εμπιστοσύνη.
Η δημοτική αρχή προβάλλει το τελευταίο διάστημα ένα εκτεταμένο πρόγραμμα έργων και υποστηρίζει ότι η Λαυρεωτική αλλάζει. Συμφωνείτε με αυτή την εικόνα;
Θα ήταν παράλογο να ισχυριστεί κανείς ότι ένας Δήμος που διοικείται επί 25 χρόνια δεν έχει υλοποιήσει έργα. Έτσι και αλλιώς έργα γίνονται σε όλους τους δήμους της Ελλάδας. Δεν ακυρώνουμε τα έργα, αλλά το ζήτημα είναι διαφορετικό. Είναι αν αυτά τα έργα εντάσσονται σε ένα συνεκτικό σχέδιο ανάπτυξης ή αν αποτελούν αποσπασματικές παρεμβάσεις που δεν αλλάζουν ουσιαστικά την πορεία του τόπου.
Κατά την άποψή μου, η Λαυρεωτική στερείται σήμερα ενός μεγάλου αναπτυξιακού σχεδίου. Βλέπω έργα που πολλές φορές εξυπηρετούν επιμέρους ανάγκες, αλλά δεν συνδέονται μεταξύ τους ώστε να δημιουργούν μια νέα αναπτυξιακή δυναμική.
Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη που θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό. Τα τελευταία χρόνια διαπιστώνω ότι πολλές αποφάσεις λαμβάνονται χωρίς ουσιαστική διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες.
Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί το έργο της ανάπλασης της Λεωφόρου Αθηνών – Σουνίου στην Κερατέα, το οποίο, όπως προκύπτει, παρουσιάζει σημαντικά προβλήματα κατά την υλοποίησή του. Προσωπικά, δεσμεύομαι για έργα με συμμετοχικό σχεδιασμό και ενεργή συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας.
Η Λαυρεωτική δεν έχει ανάγκη από περισσότερα έργα βιτρίνας. Έχει ανάγκη από έργα που θα αφήσουν πραγματικό αναπτυξιακό αποτύπωμα για τις επόμενες γενιές.
Η ανεξαρτητοποίησή σας συνδέθηκε με το ζήτημα των απορριμμάτων. Ποια είναι η θέση σας;
Ο δήμαρχος προσπάθησε να προωθήσει με σκοτεινές μεθοδεύσεις μια μονάδα επεξεργασίας απορριμμάτων στο ΒΙΟΠΑ Κερατέας, χωρίς προηγούμενη ενημέρωση των δημοτών και χωρίς διαβούλευση. Αυτό ήταν το σημείο ρήξης για μένα.
Θέλω να είμαι ξεκάθαρος. Η Κερατέα έχει δώσει τη μάχη ενάντια στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος εδώ και χρόνια. Οι 128 ημέρες, από τον Δεκέμβριο του 2010 έως τον Απρίλιο του 2011 ήταν μέρες μάχης και αποφασιστικότητας κατά του ΧΥΤΑ στο Οβριόκαστρο, Η θέση μου παραμένει η ίδια και αταλάντευτη: Η Κερατέα δεν θα δεχτεί ούτε ένα κιλό σκουπίδια. Τελεία και παύλα. Και αυτό είναι δέσμευση.
Το λιμάνι του Λαυρίου αποτελεί ίσως το σημαντικότερο αναπτυξιακό πλεονέκτημα της περιοχής. Ποιο είναι το δικό σας όραμα;
Το λιμάνι του Λαυρίου είναι η μεγαλύτερη αναπτυξιακή ευκαιρία της Λαυρεωτικής για τις επόμενες δεκαετίες. Δυστυχώς, για πολλά χρόνια η πόλη και το λιμάνι αναπτύχθηκαν σχεδόν παράλληλα και όχι μαζί. Εμείς πιστεύουμε ότι αυτή η σχέση πρέπει να επαναπροσδιοριστεί.
Χρειαζόμαστε μια ολοκληρωμένη στρατηγική που θα συνδέει το λιμάνι με την τοπική αγορά, τον τουρισμό, την επιχειρηματικότητα, την κρουαζιέρα, τη μαρίνα, τις συγκοινωνίες και τις νέες επενδύσεις.
Η ανάπτυξη του λιμανιού πρέπει να μεταφράζεται σε περισσότερες θέσεις εργασίας, μεγαλύτερη επισκεψιμότητα, περισσότερα έσοδα για τις τοπικές επιχειρήσεις και καλύτερη ποιότητα ζωής για τους κατοίκους. Αυτό προϋποθέτει έναν Δήμο που συμμετέχει ενεργά στον σχεδιασμό και δεν παρακολουθεί απλώς τις εξελίξεις.
Η ίδρυση της παράταξής σας ήταν, ίσως, η μεγαλύτερη πολιτική εκδήλωση που έχει γίνει στη Λαυρεωτική και συζητήθηκε και εκτός Λαυρεωτικής. Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;
Η εκδήλωση της ίδρυσης της παράταξής μας ήταν ένα σαφές μήνυμα της κοινωνίας ότι το αίτημα της αλλαγής διαπερνά κάθε γωνιά του τόπου μας, ότι υπάρχει ανάγκη, αλλά και βούληση, για μια νέα πορεία στον Δήμο μας. Για μένα αυτό δεν συνιστά λόγο εφησυχασμού, αλλά τη μέγιστη ευθύνη.
Τα επόμενα βήματά μας είναι ξεκάθαρα και έχουν ήδη ξεκινήσει: Πρώτος στόχος είναι να ριζώσει αυτή η προσπάθεια μέσα στην κοινωνία. Θέλουμε να ακούσουμε, να καταγράψουμε και να συνδιαμορφώσουμε μαζί με τους πολίτες τις προτεραιότητες της παράταξης. Δεύτερος στόχος είναι η οργάνωση της παράταξης σε στέρεες βάσεις. Ο τρίτος, και ίσως πιο ουσιαστικός, στόχος είναι η διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου προγράμματος, όχι γενικόλογου, αλλά συγκεκριμένου, με λύσεις για την καθημερινότητα, αλλά και με προοπτική για τα επόμενα χρόνια.
Δεν υπόσχομαι εύκολα πράγματα. Υπόσχομαι ότι κάθε απόφαση θα λαμβάνεται μπροστά στους δημότες και όχι πίσω από κλειστές πόρτες.